Nadat ik een goede start had aan het begin van dit seizoen kwamen er toch weer snel blessures de kop op steken. Mijn knie speelde snel weer op en ook een beschadigde tussenwervelschijf hielp niet echt mee een goed seizoen te draaien. Ik had daarom al snel samen met mijn fysiotherapeut besloten om dan maar het hele verdere seizoen niet meer te trainen en echt even afstand te nemen van het baanwielrennen. De motivatie was bij mij namelijk tot een 0-punt gezakt en ik kon het niet meer opbrengen om nog door te trainen met pijn en zonder resultaten te zien.

Ik ben in die periode van zo’n 4 maanden 3 keer op vakantie geweest en heb verder weinig gedaan moet ik bekennen. Heerlijk!

Maar na al dat niksen is het tijd om het roer weer om te gooien. Sinds maandag 12 maart ben ik dan ook weer in training om er hopelijk volgend seizoen dan toch echt weer te staan. Wel worden er op 4 april nog foto’s gemaakt van mijn knie en misschien nog een MRI-scan omdat ik hier toch last van blijf houden. Hopelijk komt er niks ernstigs uit en kan ik de topsport weer volledig oppakken.

Momenteel gaat het bij mij echt met ups en downs. Ik heb de laatste tijd een paar wedstrijdjes gereden die erg lekker liepen. Ik merk echt dat ik weer steeds sterker en explosiever wordt.

Wel is met de kracht en snelheid ook de pijn in mijn knie weer teruggekeerd. Het was de bedoeling om met het NK te pieken en daar weer op redelijk niveau mee te draaien, maar dat wordt me nu toch wel erg moeilijk gemaakt door mijn knie.

Even weer een stapje terug, maar langzaamaan wordt het wel steeds beter.

Zaterdag 17 september was het dan eindelijk zover, mijn eerste wedstrijd sinds juni 2010!

Ik had er heel veel zin in, maar was ook super zenuwachtig. Ik heb lang niet zoveel kunnen trainen als dat ik zou willen deze zomer, maar wist wel dat ik op de weg terug was.

Als eerste werd een 200m gereden, ik zette hier een tijd neer van 12.53. Hier was ik erg blij mee, het is geen supertijd, maar echt goed genoeg voor nu. Hierna werd er een sprint gereden. Iedereen reed 1x tegen een gelijkwaardige tegenstander. Deze rit wist ik te winnen waar ik natuurlijk weer erg tevreden mee was.

De 500m daarna heb ik heel rustig aan gedaan ivm een rugblessure die ik 5 weken geleden opgelopen heb tijdens de krachttraining. Daarna was er nog tijd om 2x een keirin te rijden. De eerste liep totaal niet, de energie was op en ik werd laatste. De tweede rit heb ik wat meer uit de wind kunnen rijden en kon zo naar een tweede plek rijden.

Ik kan terugkijken op een geslaagde eerste wedstrijd. Nu vooral werken aan explosiviteit en snelheid met hopelijk weer goede resultaten op het NK!

                                                 Hier sinds lange tijd weer even een update. Dat ik lang niets nieuws geschreven heb wil niet zeggen dat er niks gebeurt!

Ik ben nog steeds druk bezig met het herstel van mijn knieblessure. Het is nog niet over, maar het einde begint in zicht te komen.   

Ik ben dan ook weer lekker aan het trainen en over waarschijnlijk een maand of 5 / 6 zal ik weer volledig kunnen gaan sprinten. Ik ben nu dan ook bezig om een goede basis te leggen zodat ik voor het begin van het seizoen alleen nog maar aan de snelheid en explosiviteit hoef te werken. Ik ben benieuwd waar ik volgend seizoen weer zal staan...

Verder gaat het goed met school en heb ik bijna alles van dit schooljaar af kunnen sluiten en valt de achterstand mee. Ik heb dus niet stil gezeten, maar hoop volgend jaar toch weer meer aan het fietsen te zijn dan dat ik in de schoolbanken zit!

Vanavond was ik te gast in het TV-programma  Sparren van TV Gelderland. Dit was mijn TV-debuut en dan ook nog meteen live ook. Dat was best spannend. Ik mocht plaats nemen in de boksring, in de hoek waar de klappen vallen. Uiteraard was dit symbolisch bedoeld, met het oog op mijn blessureleed. Het was in ieder geval een leuke ervaring. Mocht je het hebben gemist (of nog een keer willen zien), hieronder kun je alsnog het resultaat zien.