Zo, het NK Baan zit er weer op.

Voor mij is het goed verlopen. Ik heb naar behoren gepresteerd en meer zat er op het moment gewoon echt niet in.

Mijn pr op de 500m heb ik met 4 tienden verbeterd terwijl mijn laatste 500m vorig jaar op het NK was en ik er daarna ook niet echt meer op getraind heb. Hier was ik dan ook blij mee zeker gezien de omstandigheden van de baan (erg koud) en mijn benen (erg moe).

Ik reed 36.426 en was daarmee 3e, Yvonne Hijgenaar werd 2e in 36.078 en Willy Kanis was toch duidelijk de snelste en won in een tijd van 34.559.

Op de 2e dag was het tijd voor de Keirin. Hier was ik wel redelijk zenuwachtig voor. Ik heb door de Wereldbekers die ik gereden heb wel veel meer ervaring opgedaan, maar in de Kerin weet je nooit hoe het loopt. Je hoeft maar even klem te zitten en dan zijn je kansen alweer verkeken.

Ik begon op 2e positie, maar zat al snel op kop doordat Laura Meurs die voor mij zat omhoog stuurde. Ik wilde echt niet zo vroeg op kop komen omdat de benen niet goed waren. Al snel zag ik Willy Kanis aankomen met Yvonne Hijgenaar en Nina Kessler in haar wiel. Hier was ik al bang voor en hoopte dan maar dat ze niet alledrie over me heen zouden komen en ik op die manier 4e zou worden. Maar Willy Kanis trok niet echt door en stuurde al snel nadat ze mij voorbij was naar beneden. Zo kwam ik in haar wiel terecht en moest Yvonne Hijgenaar boven mij dubbel rijden. Nog even was ik bang dat ik op die manier klem zou blijven zitten, maar als snel versnelde Willy Kanis weer en kon ik mee in haar wiel. Ik probeerde nog langszij te komen maar zodra ik in de wind zat merkte ik dat dat toch echt onmogelijk was. Willy Kanis werd dus weer overtuigend 1e, ik 2e en Yvonne Hijgenaar 3e.

Ik was echt heel blij met die 2e plek. Zeker ook omdat ik het vorig jaar behoorlijk had verpest op de Keirin en 5e werd. Nu had ik laten zien dat ik niet alleen fysiek maar ook tactisch weer een stap heb gemaakt.

Op de derde dag was het tijd voor het sprinttoernooi. Ik wist dat ik 's morgens niet op mijn best ben en was dan ook vroeg opgestaan om zo wakker te zijn voor de kwalificatie. Maar het had weinig geholpen. Ik reed een tijd van 11.934. De rest van de meiden reden ook geen echte toptijden dus het zal gelukkig ook wel wat aan de omstandigheden liggen, maar ik had graag weer een pr gereden.

Doordat er veel afmeldingen waren werd het een beetje een raar sprinttoernooi. Willy Kanis en Yvonne Hijgenaar (die de 1e en 2e tijd hadden neergezet) waren gelijk door naar de halve finale. Ik moest twee ritten rijden tegen Nina Kessler. Zij had een tijd gezet van 14.082 en ik wist beide ritten dan ook makkelijk te winnen.

Daarna was het tijd voor de halve finale. Ik moest tegen Yvonne Hijgenaar, ik wist dat ze in de kwalificatie iets sneller was (11.785), maar hoopte dat ik toch misschien een rit zou kunnen winnen. Birgitta Roos had in de kwart finale namelijk al laten zien dat dat mogelijk was door daar Lieke Klaus 2x te verslaan die toch duidelijk sneller was in de kwalificatie.

Maar in de eerste rit ging het toch niet zo zoals ik gehoopt had. Ik zat anderhalve ronde in haar wiel, maar zat er te dicht op. Hierdoor is het moeilijker om er overheen te komen. Ik kon er dan ook nog wel naast komen, maar niet meer er overheen. 1-0 voor Yvonne dus.

De tweede rit ging ik als eerste aan en hoopte dat Yvonne er niet meer overheen zou kunnen komen, maar als snel zat ze naast me en voelde ik mijn benen vollopen. In de laatste bocht wist ik al dat ik het niet meer zou redden. Ik gaf nog alles wat ik had, maar Yvonne wist ook deze rit net te winnen. Ik was dus verwezen naar de finale voor plek 3/4.

Hier had ik als tegenstandster Birgitta Roos. Ze was tactisch erg goed, maar doordat ik fysiek sterker was wist ik beide ritten te winnen en was dus 3e geworden in het sprinttoernooi.  Willy mocht haar derde kampioenstrui in ontvangst nemen en Yvonne weer de zilveren medaille.

Al met al dus een degelijk kampioenschap voor mij. Ik heb het gat met Yvonne redelijk weten te beperken en hoop dat ik volgende keer weer zo'n stap zal kunnen maken.