Waar ik al zo bang voor was is inderdaad gebeurd... Mijn pees herstelt zich te langzaam om het WK te kunnen rijden.

Maandag heb ik voor het eerst weer geprobeerd om een rustig duurritje op de weg te doen, maar al snel bleek dat dat zelfs te veel is.

Gister hebben we dan ook besloten dat het beter is nu volledig rust te houden zodat ik, wanneer we straks beginnen met de voorbereiding op het volgende seizoen weer volledig mee zal kunnen doen.

Natuurlijk baal ik ontzettend dat ik niet kan rijden, maar dit is wel het meest verstandigst om te doen. Ik zou toch niet meer op tijd fit zijn voor het WK en ook zou ik kans lopen om het erger te maken waardoor ik ook (delen van) de voorbereiding voor volgend seizoen zou mislopen.

Toch kijk ik met een zeer goed gevoel terug naar het afgelopen seizoen. Doordat Bas de Bever vertrouwen had in mij en mij toe liet bij de selectie ben ik in 1 seizoen verder gekomen dan ik voor mogelijk hield.

Zo was ik in het begin van het seizoen superblij dat ik het EK Omnium mocht rijden, dat was eigenlijk al meer dan ik gehoopt had. Daarna mocht ik het "proberen" in Manchester op de WorldCup waar ik 4e werd! Nou, dan mocht ik het nog wel een keertje proberen op de volgende WorldCup in Melbourne waar ik (haast al een beetje teleurstellend) 11e werd. Daarna volgden nog 2 WorldCups (weer 11e en 4e). Dat ik dit nu al in mijn eerste jaar mee mocht maken is geweldig. Ik had dit seizoen graag af willen sluiten met het WK, maar kijk nu al met een goed gevoel naar volgend seizoen, helemaal omdat dan het WK in Apeldoorn is en ik ga er alles aan doen dat ik daar wel fit aan de start zal staan!